വസ്ഥാപിത രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സ്ഥാപനങ്ങളും മാധ്യമങ്ങളും ചേർന്നു അവർക്ക് ഗുണകരമായ രീതിയിൽ മാത്രം കെട്ടിപ്പടുത്ത ഒരു സാമൂഹ്യ ക്രമത്തിനേറ്റ വെല്ലുവിളിയാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ഉയർച്ച. താൻ നേരിടുന്ന അനീതിക്കെതിരെ ഇന്നു ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത സാഥാപനത്തിന്റെയും പിന്തുണയില്ലാതെ ഒരു മാധ്യമത്തിന്റെയും സഹായമില്ലാതെ ആർക്കും ശബ്ദം ഉയർത്താനും ആ ശബ്ദം അധികാരികളിലെത്തിക്കാനും സോഷ്യൽ മീഡിയയ്ക്ക് കഴിയും. ഏതു സാധാരണക്കാരനും പറയുന്ന ഒരു കാര്യം അർത്ഥവത്താണെങ്കിൽ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ മാധ്യമത്തിൽ വരുന്നതിനേക്കാൾ ശക്തമായി തന്നെ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കും.

അതിന് പണച്ചെലവില്ല. മനുഷ്യ അദ്ധ്വാനമില്ല. ആരുടെയും ശുപാർശയും വേണ്ട. ഏതാനും വർഷങ്ങൾ മുൻപ് വരെ ഇതായിരുന്നില്ല സ്ഥിതി. വ്യവസ്ഥാപിത സംവിധാനങ്ങൾക്ക് വിനയാകുന്ന ഒന്നും വെളിച്ചം കാണാതിരിക്കാനും ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങൾ മുളയിലെ നുള്ളാനും അന്ന് സാധിക്കുമായിരുന്നു. 5000 രൂപയും മള്ളൂർ വക്കീലുമുണ്ടെങ്കിൽ ആരെയും കൊല്ലാം എന്നു പണ്ട് പറഞ്ഞിരുന്നത് പോലെ കയ്യിൽ പത്ത് കാശുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും ചെയ്യാം എന്നൊരു അവസ്ഥയായിരുന്നു ഈയടുത്ത കാലത്ത് വരെ. എന്നാൽ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഒറ്റപ്പെട്ട നിലവിളികളുടെ പ്രചാരകരായി മാറിയടോടെ അത്തരം വാതിലുകൾ എല്ലാം അടഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.

എന്നാൽ ഇന്നു നേരം വെളുക്കാത്തവർ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ നേതാക്കളും മാധ്യമങ്ങളും എന്നത് അടുത്ത കാലത്തെ ചില അനുഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. മാധ്യമങ്ങൾക്ക് പരസ്യം നൽകിയാൽ ഏതു വിഷവും വിറ്റു കാശാക്കാനാവുന്ന സാഹചര്യം ഇന്നും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉണ്ട്. പണം ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാർത്തകൾ പോലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കുക, പരസ്യം ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഏതു നിസ്സാര കാര്യവും ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച് വലുതാക്കുക തുടങ്ങിയ നീച സംഭവങ്ങളാണ് മുഖ്യധാര മാധ്യമങ്ങൾ പുലർത്തുന്നതെങ്കിൽ ഒത്തു തീർപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ എന്തിനും ഏതിനും വിട്ടു വീഴ്ച ചെയ്യുന്നവരായി രാഷ്ട്രീയക്കാരും മാറുന്നു.

LEAVE A REPLY